Wednesday, 22 July 2020 19:25

Μπορείς να αποχαιρετήσεις τον εαυτό σου; Featured

Written by
Rate this item
(0 votes)

Ειδικά μετά από 11 χρόνια, 270 συμμετοχές, 3.187 πόντους και αμέτρητα κιλά ιδρώτα;

Τα παραπάνω νούμερα θα ήταν το άθροισμα των σεζόν, των συμμετοχών και των πόντων, που πέτυχαν με την φανέλα της ΑΕΕΤ ο Γιώργος Πεγιάς και ο Άρης Ταρπάγκος. Τα νούμερα αυτά ωστόσο, στον δικό μας κόσμο, δεν αθροίζονται, ούτε καν πολλαπλασιάζονται... Ανακατεύονται, ζυμώνονται, γίνονται ένα πράγμα, μία ουσία, ένα dna, χιλιάδες μικρές στιγμές και μια εικόνα.

Η εικόνα που αντί πολλών επιλέχθηκε για το κείμενο αυτό. Ούτε η άνοδος στην Α' για τον Γιώργο, ούτε ο τίτλος του 1ου σκόρερ για τον Άρη, ούτε επικές φάσεις, ούτε ηρωικά καλάθια, ούτε φλέβες να πετάγονται, ούτε κορμιά να αφήνουν το αποτύπωμά τους στο παρκέ. Μια αγκαλιά και δυο χαμόγελα. Που κουβαλάνε όλα αυτά μέσα τους και γι αυτό λάμπουν τόσο. Είτε είναι νίκη, είτε είναι ήττα. Είτε είναι πανηγύρι, είτε είναι δάκρυ και πίκρα.

Αυτή η εικόνα που όχι απλά "πήρε & έδωσε" στην ΑΕΕΤ εδώ και μισή δεκαετία, αλλά τη διαμόρφωσε και διαμορφώθηκε από αυτήν.

Γι αυτό και τώρα δεν μπορώ να γράψω ούτε για δρόμους που χωρίζουν, ούτε για αποχαιρετισμούς, ούτε καν "εις το επανιδείν". Αυτά τα λες όταν φεύγουν φίλοι, ακόμη ακόμη και όταν έχουν γίνει οικογένειά σου. Δεν έχει νόημα να τα λες όμως όταν "φεύγει" ο εαυτός σου, γιατί θες δε θες, κάθε φορά που κοιτιέσαι στον καθρέφτη τον εαυτό σου θα βλέπεις, όσο και αν αλλάζει(ς).

Γιώργος Πεγιάς και Άρης Ταρπάγκος είναι κομμάτι του εαυτού μας. Αυτό θα παραμείνουν παρ' όλο που δεν θα πατάνε το παρκέ με τη φανέλα της ΑΕΕΤ πλέον. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη προσφορά τους στο σωματείο, το μεγαλύτερο κέρδος μας και ο κύριος λόγος για ένα "ευχαριστώ" που δεν μπορεί να μετρηθεί.

#menoumeAEET

 

Read 270 times Last modified on Wednesday, 22 July 2020 20:29

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.