Tuesday, 01 May 2018 02:59

Μόνο χειροκρότημα Featured

Written by
Rate this item
(0 votes)

Ώρα 03:01... Η τελευταία φορά που έγραφα για την ΑΕΕΤ τέτοια ώρα ήταν 6 χρόνια πριν... Ξημερώματα 29 Μαϊου 2012

Είχε προηγηθεί το μπαράζ με τον Βότση στο ίδιο γήπεδο με απόψε, στον Άγιο Παύλο... Είχε τελειώσει με νίκη της ΑΕΕΤ, σαμπάνιες για την άνοδο στη Β' ΕΚΑΣΘ, ουίσκια στον κυρ Θόδωρα και κάτι δάκρυα που μόνο ο Φλώρος πήρε χαμπάρι... Το άλλο πρωί η αδελφή μου, σα να είχε διαβάσει ότι έγραφα εκείνο το βράδυ, γεννούσε έναν τυπάκο...

Τον ίδιο τυπάκο που απόψε στο τρίποντο του Ταρπάγκου για το 71-70 έπεσε επάνω μου φορώντας φανέλα της ΑΕΕΤ (έστω και του ποδοσφαίρου) για να με αγκαλιάσει...

Το αποψινό βράδυ στον Άγιο Παύλο, μπορεί να μην είχε την ίδια "ευτυχή" κατάληξη, αφού η ΑΕΕΤάρα ηττήθηκε στο τέλος με 74-72 και το μετάλλιο της 3ης θέσης να χάθηκε για ένα σουτ (το όποιο σουτ), του αξίζει όμως το ίδιο χειροκρότημα... Το χειροκρότημα εκείνων που έκαναν δική τους την κερκίδα στην έδρα των αντιπάλων... Το χειροκρότημα εκείνων που όλη τη χρονιά, Δευτέρα τη Δευτέρα, έζησαν μια χρονιά βγαλμένη από τα βαθύτερα ένστικτα αυτής της ομάδας...

Μια χρονιά που ξεκίνησε με τους χειρότερους ίσως οιωνούς... Κλειστό γήπεδο στην πρώτη συγκέντρωση της ομάδας και ακύρωση της δεύτερης προπόνησης... Τραυματισμός του σημαντικότερου όπλου της στο 2ο φιλικό προετοιμασίας... Τραυματισμός και του υπαρχηγού της, διπλός μάλιστα, εκτός γηπέδου... Και ξεκίνημα με 0-3... Και να το φαβορί να πέσει, με τον πρωτάρη προπονητή... Και να που φέτος δεν θα τη γλυτώσει...

Και να που βγάζει τα όπλα από μέσα της το ένα μετά το άλλο... Να που ο αρχηγός που επέστρεψε με αφορμή τους βετεράνους δεν έχει μάθει να χάνει... Να που ο ταλαιπωρημένος φαλακρός με το πονεμένο κορμί, κάνει την καλύτερη από τις 4 χρονιές του με τα ριγέ (μέχρι και απόψε που παίζει με το δάχτυλο στο μπες - βγες)... Να που εκείνος με την "μεγάλη περιφέρεια", είναι το 2ο - 3ο καλύτερο σουτ της κατηγορίας από την περιφέρεια... Να που το "όπλο" επιστρέφει και δεν κρατιέται... Να που το "πείραμα" με τον πρωτάρη και τους μικρούς δείχνει να "βγαίνει"... 

Να που τέλη Απρίλη, στον Άγιο Παύλο πάλι, παίζεις πάλι "κανονικά" μέχρι το τέλος της σεζόν, γιατί το θέλεις κι αυτό.. Κι ας μην σε βγάζει πουθενά, ή, χειρότερα, κι ας σε ζορίζει, αν κάπου σε βγάλει...

Και δεν μπαίνεις καλά, και μένεις πίσω... Και το θες.. και το μαζεύεις.. με το βγαλμένο δάχτυλο... Και σου φεύγει πάλι, για να το μάσεις ξανά... Στο -1, στο -2... Στο +7, στο ξεκίνημα της 3ης... Και πάλι κολλάς ... Και πάλι πίσω... Και δεν το παρατάς... Γιατί στην κερκίδα, στον πάγκο, στο παρκέ, βγάζεις τα άντερά σου... Κι η φάση βγαίνει, μα η μπάλα δεν κάνει στον Μήτσο το χατίρι... Αλλά είναι ο Άρης εκεί... Που νωρίτερα του είπαν ότι δεν του δίνουν φάουλ, γιατί μπαίνει σαν κριάρι... Αυτοί που βλέπαν τις φάσεις να περνάν, και μετά να τις καταλαβαίνουν... 

Και η βολή τους χάνεται, και η μπάλα στα χέρια τα δικά μας... Δεν το κάνει η ρουφιάνα το χατίρι, ούτε την πρώτη ούτε τη δεύτερη φορά... Τα σουτ χάθηκαν... Το ματς χάθηκε.. Το μετάλλιο χάθηκε... Το κέρδος της χρονιάς που τελείωσε είναι τεράστιο... Στους αγώνες, στις προπονήσεις, στα μυαλά και στις ψυχές μας... Μέσα και έξω από το γήπεδο, για παίκτες, προπονητές, "παράγοντες" και φίλους... Γιατί όλοι μαζί το φτάσαμε ως εδώ, και θα το πάμε και παραπέρα... Αρχής γενομένης από αύριο, που όλη η οικογένειά μας θα φάει μαζί...

Ώρα 03:32... Γιώργο Πεγιά, Κώστα Κατσαρή, Γιώργο Φλώρο, Άρη Ταρπάγκο, Δημήτρη Χατζημιχαηλίδη, Τόλη Χατζηπαραδείση, Δημήτρη Δάγκα, Γιώργο Πισσανίδη, Δημήτρη Κυρατζή, Νίκο Μεργούπη, Σπύρο Παππά, Αναστάση Λιόλιο, Χρήστο Ζερβουδάκη, Σταμάτη Μιλκούδη, Μιχάλη Παπανικολάου, Παντελή Μισάρογλου, Ζαφείρη Διαμαντή, Σωτήρη Κεσίδη, Νίκο Χατζημιχαηλίδη, Μίλτο Κουνταρδά, Μπάμπη Καραμήτσο, Γιάννη Μητρίδη, το ευχαριστώ για τη φετινή χρονιά δεν ανταλάσσεται με κανένα μετάλλιο... Στα δικά σας στήθη όμως (έστω και πεσμένα) έχετε σίγουρα το δικό μας μετάλλιο.

Ώρα 03:41, για να κλείσω "προσωπικά" όπως ξεκίνησα... Τη δική μου "φετινή" χρονιά, με δάκρυα πάλι, άλλα όμως από εκείνα του 2012, την "οφείλω" σε δυο τύπους... Σε εκείνον που πριν ξεκινήσει, μου υποσχέθηκει ότι θα είναι εδώ για να τη δει, πήρε το καρτελάκι με το νούμερο "100", αλλά την έκανε βιαστικά για άλλα γήπεδα... Και σε κείνον που κοιμάται εδώ παραδίπλα και ίσα που παλεύει να σταθεί μόνος στα πόδια του...

ΑΕΕΤ...

Read 1512 times Last modified on Tuesday, 01 May 2018 03:41

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.