Sunday, 22 March 2020 17:46

22 Μαρτίου... Η μέρα των ημιτελικών... Μένουμε ΑΕΕΤ Featured

Written by
Rate this item
(0 votes)

ΑΕΕΤ σαν σήμερα: Την ίδια μέρα, με απόσταση έξι χρόνων (2013 & 2019) το μπασκετάκι της ΑΕΕΤ έφτασε στον ημιτελικό του Κυπέλλου της ΕΚΑΣΘ

Η παρθενική συμμετοχή ήταν και η πιο γλυκιά!

Είχε προηγηθεί η -μέχρι τότε- μεγαλύτερη στιγμή μας, με την πρόκριση επί της Ραιδεστού μία βδομάδα νωρίτερα... Την Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013 το λεωφορείο που ξεκίνησε από την Τούμπα είχε προορισμό την Περαία για να ζήσει την εμπειρία της συμμετοχής απέναντι στον μετέπειτα πρωταθλητή της Α' ΕΚΑΣΘ, Ζέφυρο (που έκτοτε δεν έχει επιστρέψει στα τοπικά)...

Αντί πολλών, ας θυμηθούμε την περιγραφή των τελευταίων δευτερολέπτων, όπως είχε αναρτηθεί στο aeet.gr την επόμενη μέρα, αφού συνήλθαμε από όσα είχαμε ζήσει:

"24.1". Έναν πόντο πάνω και έχουν την μπάλα. Τους σταματάς με φάουλ που έχεις να δώσεις στα 16". Τους ξανασταματάς με ακόμη ένα στα 10.1". Δεν προλαβαίνεις να τους σταματήσεις όμως στην επόμενη φάση που ο Νικολαϊδης την παίρνει από την επαναφορά και με χουκ τη στέλνει στο καλάθι σου. 58-57 στα 8.8" και οι του Ζέφυρου πανηγυρίζουν. Ο Μητσογωνιάς διασχίζει όλο το γήπεδο και τα 3.2" σουτάρει, αλλά οι ψηλοί των αντιπάλων τον σταματούν, και όχι μόνο αυτό, αλλά κρατούν την μπάλα. Στα δέκατα που μεσολαβούν, ο Χαριστός που μόλις έχει φτάσει στη ρακέτα τους, ενστικτωδώς απλώνει τα χέρια, κλέβει την μπάλα και ό,τι άλλο βρήκε πρόχειρο από τον ψηλό του Ζέφυρου, γυρνάει και την σουτάρει. Το χρονόμετρο δείχνει 0.1" όταν η μπάλα φεύγει από τα χέρια του και η κόρνα της λήξης ακούγεται όσο αυτή ταξιδεύει βασανιστικά για το καλάθι. Είναι μέσα, είναι εμπρόθεσμο, έχεις κάνει τη διαδρομή από την κόλαση στον παράδεισο σε λιγότερο από 1 δέκατο και όπως έρχεσαι βλέπεις τους αντιπάλους σε γήπεδο και κερκίδα να κάνουν το ανάποδο ταξίδι!! Ο Χαριστός στο παρκέ και πάλι όρθιος για το σπριντ της ζωής του. Και πίσω του οι μάγκες με τα ριγέ. Και πάνω τους η πιο τρελή κερκίδα που είχες ποτέ! Και όλοι μαζί κουβάρι στο παρκέ του ΔΑΚ να μην ξέρεις ποιον φιλάς και ποιον αγκαλιάζεις! Ένα κουβάρι όλοι μαζί κι ένα κουβάρι τα όνειρά μας. Που έχουμε κάθε δικαίωμα πλέον να τα παρατείνουμε μέχρι το βράδυ της Τρίτης στην Καλαμαριά και μέχρι το ξημέρωμα της Τετάρτης, όπου μας βγάλει ο ΤΕΛΙΚΟΣ!"

Η αλήθεια είναι πως το επόμενο πρωινό, του Σαββάτου, είδαμε ξανά και ξανά την τελευταία φάση στο βίντεο... Και πειστήκαμε για το εξής: Ο α' διαιτητής της αναμέτρησης, Στέφανος Τσιρτσιμάλης, απέδειξε ότι ήταν όντως ένας διαιτητής με αρχίδια. Το καλάθι του Χαριστού ήταν μεν εμπρόθεσμο, η φάση όμως τόσο οριακή που ακόμη και αν δεν το μετρούσε, κανείς δεν θα του έλεγε τίποτα. Στάθηκε όμως στο ύψος των περιστάσεων, δεν φοβήθηκε το "όνομα" που θα άφηνε εκτός, και έδειξε αυτό που έπρεπε να δείξει....

Αυτή η νίκη-πρόκριση ήταν το έναυσμα για να αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας του τμήματος μπάσκετ της ΑΕΕΤ, επηρέασε όμως και τη λειτουργία όλου του σωματείου, αποτελώντας την αφορμή όχι μόνο για την αλλαγή σελίδας στη διοίκησή του αλλά για την αφετηρία ενός ενιαίου μοντέλου, που παρά τις παθογένειές του, έφερε τα επιτυχημένα αποτελέσματα της επόμενης εξαετίας...

Έξι ολόκληρα χρόνια μετά... Και πάλι Παρασκευή, και πάλι 22 του Μάρτη.. Και πάλι εκτός έδρας... Αυτή τη φορά βέβαια το φαβορί ήμασταν εμείς, όταν για 4η χρονιά ομάδα Α' ΕΚΑΣΘ... Απέναντί μας μια αντίστοιχη "σταχτοπούτα" .. Η GBA της Α' ΕΚΑΣΘ, η οποία όμως είχε άλλο ειδικό βάρος...

Στο ΔΑΚ Καλαμαριάς πληρώσαμε τα δικά μας λάθη... Ήμασταν στο φαβορί και το δείχναμε στο γήπεδο για την μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Οι αντίπαλοι "επέστρεψαν" στη διεκδίκηση της νίκης με πολύ συγκεκριμένο τρόπο... Και κατάφεραν να την πάρουν με ένα "μη σφύριγμα" του α' διαιτητή της αναμέτρησης, εκ διαμέτρου αντίθετο με του συναδέλφου και φίλου του, έξι χρόνια πριν... Αυτή τη φορά ο ρεφ της αναμέτρησης έδειξε υπέρ το δέον σεβασμό στο "όνομα" που θα άφηνε εκτός, ή, υπό άλλη εκδοχή, κολακεύτηκε υπέρμετρα από την ιδέα να είναι ο τελικός πρωταγωνιστής του ημιτελικού... Ένα πόδι, μια γραμμή, ένα πάτημα, που δεν δόθηκε ποτέ, αλλά αντίθετα ένα τρίποντο που, κατά κοινή, και κατ' ιδίαν, ομολογία, δεν έπρεπε να μετρήσει, στέρησαν την ΑΕΕΤ από τη δεύτερη συμμετοχή της σε τελικό...

Η αδικία της στιγμής, αλλά και όσα την ακολούθησαν, είχαν το δικό τους αποτέλεσμα στη λειτουργία όχι μόνο του τμήματος μπάσκετ, αλλά και πάλι όλου του σωματείου... Αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά... Μας πλήγωσε, μας πείσμωσε, μας δίχασε, μας άδειασε από συναισθήματα, μας ακολουθεί ακόμα... Δεν είναι αρκετή να μας τελειώσει όμως, γιατί είμαστε ακόμη εδώ, όσο και αν η εύκολη και ανώδυνη λύση θα ήταν να κάναμε τα "καλά παιδιά"...

Και αφού πλέον μένουμε σπίτι, εμείς μένουμε ΑΕΕΤ, γιατί αυτό είναι το σπίτι μας... Στα καλά και στα κακά του... Όταν ένας διαιτητής με αρχίδια μας δικαιώνει, και όταν άλλος, μας αδικεί...

Και κάθε χρόνο θα θυμόμαστε την 22 του Μάρτη, και για την επική πρόκριση, και για τον άδικο αποκλεισμό...

#menoumespiti #menoumeAEET

ΥΓ. Στο 1ο λινκ οι καλύτερες στιγμές του 2013....

Στο 2ο λινκ η αδικία του 2019....

2013

2019

 

Read 712 times Last modified on Sunday, 22 March 2020 19:13
Α.Ε.Ε.Τ.

Latest from Α.Ε.Ε.Τ.

More in this category: « Δυο δυο, τα διπλά δυο δυο Μπορείς να αποχαιρετήσεις τον εαυτό σου; »

1 comment


Fatal error: Call to a member function getPagesLinks() on null in /home/aeetgr/public_html/components/com_k2/templates/default/item.php on line 647